همه چیز درباره‌ی تاج دندان و تفاوت آن با ایمپلنت

91

دندانی که از دست می‌رود، عواقب بسیاری برای فرد خواهد داشت. یکی از معایب از دست رفتن دندان تاثیر آن در زیبایی است. دیگر مواردی که از دست رفتن دندان برای فرد به جای می گذارد، اشکال در خوردن است. بنابراین جایگزین کردن دندان از دست رفته از مهم ترین مواردی است که در دندان پزشکی به آن پرداخته می شود. از طرفی، تمام تلاش علم دندان پزشکی در این است که دندان طبیعی فرد را برای او حفظ کند.

هنگامی که یک دندان پوسیده می شود، راه های بسیاری برای حفظ آن وجود دارد. این روش ها از فلوراید تراپی آغاز می شود و به روکش می رسد. در صورتی که هیچ راهی برای حفظ دندان نباشد، باید آن را کشید و با یکی از روش های جایگزین آن را جایگزین نمود.

یکی از بهترین روش های جایگزین کردن دندان از دست رفته، ایمپلنت است. ایمپلنت روشی است که در آن دندان به بهترین شکل و شبیه ترین حالت به دندان طبیعی جایگزین می شود. در ادامه به طور کامل به معرفی این روش و مقایسه ی آن با کراون یا تاج دندان می پردازیم. با ما همراه باشید.

ایمپلنت و هر آنچه که باید درباره‌ی آن بدانیم

همان طور که گفته شده، یکی از روش های جایگزینی دندان از دست رفته، ایمپلنت است. ایمپلنت یک پیچ تیتانیومی است که درون استخوان کاشته می شود و لثه روی آن بخیه زده می شود. با انجام این کار ایمپلنت به شکل یک ریشه ی طبیعی عمل می کند. بعد از مدتی استخوان به دور پیچ ایمپلنت رشد می کند و آن را حمایت می کند. در صورتی که استخوان به دور ایمپلنت رشد نکند، لق خواهد زد و شل باقی می ماند. در این حالت می گوییم که ایمپلنت شکست خورده است و باید خارج شود.

بعد از این که ایمپلنت در جای خود محکم شد، پایه و سپس دندان مصنوعی بر روی آن قرار می گیرد و دندان از دست رفته جایگزین می شود.

چه کسانی کاندید مناسبی برای استفاده از ایمپلنت هستند؟

کسانی که هر یک از مشکلات زیر را دارند می توانند از ایمپلنت بهره ببرند؛

  • آن هایی که یکی از دندان های خود را از دست داده باشند و بخواهند آن را شبیه به دندان واقعی جایگزین کنند.
  • کسانی که همه ی دندان های خود را از دست داده باشند نیز می توانند از ایمپلنت برای جایگزین کردن همه ی آن ها استفاده کنند. اما اندکی متفاوت تر از ایمپلنت تکی خواهد بود. در این روش تعدادی ایمپلنت در بالا و تعدادی ایمپلنت در فک پایین کاشته می شوند و دندان های از دست رفته به صورت به هم پیوسته بر روی یک ایمپلنت سوار می شوند.
  • کسانی که می خواهند از ایمپلنت برای ایجاد پایه برای دندان های مصنوعی دیگر استفاده کنند.

ایمپلنت برای چه کسانی نامناسب است؟

برخی افراد نمی توانند از این روش استفاده کنند و یا در صورت استفاده شانس شکست خوردن آن ها بالا می رود. این افراد شامل موارد زیر هستند؛

  • کسانی که بهداشت عمومی دهان و دندان خود را رعایت نمی کنند. ایمپلنت نیازمند رعایت بهداشت دهان و دندان است. اگر بهداشت دهان و دندن خود را رعایت نکنید ممکن است دچار عفونت اطراف ایمپلنت یا پری ایمپلنتیتیس شوید. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از مهم ترین موارد رعایت بهداشت دندان است. همچنین بهتر است هر چند وقت یکبار از دهانشویه استفاده کنید.
  • کسانی که بیماری های زمینه ای مانند دیابت و یا بیماری های خودایمنی دارند کیس مناسبی برای استفاده از ایمپلنت نیستند. بهبودی بعد از کاشت ایمپلنت می تواند با این بیماری ها طول بکشد و یا دچار مشکل شود. همچنین کسانی که سرطان دارند و یا تحت درمان با پرتودرمانی و شیمی درمانی قرار گرفته اند نیز ممکن است دچار مشکل حین رشد استخوان اطراف پیچ ایمپلنت شوند.
  • افرادی که سن آن ها بالا رفته است و نمی توانند تحت عمل جراحی قرار بگیرند. از آن جایی که جایگذاری ایمپلنت درون استخوان نیازمند عمل جراحی است، ممکن است برخی افراد نتوانند این مرحله را بگذرانند.
  • کسانی که استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت ندارند، بهتر است روش دیگری را انتخاب کنند. کاشت ایمپلنت نیازمند استخوان فک کافی است. کسانی که استخوان فک آن ها تحلیل رفته است، یا باید از پیوند استخوان استفاده کننند یا این که از روش دیگری استفاده کنند.

مراقبت های بعد از کاشت ایمپلنت کدام اند؟

ایمپلنت نیز مانند هر روش دیگری در دندان پزشکی نیازمند مراقبت و رعایت نکات بهداشتی است. در صورتی که نکات بهداشتی را رعایت نکنید، ممکن است این روش با شکست مواجه شود؛

  • دندان های خود را حداقل دو بار در روز مسواک کنید. همچنین نخ دندان را فراموش نکنید.
  • از جویدن غذاهای سخت و اجسام سخت مانند مداد بپرهیزید.
  • سیگار نکشید. مصرف دخانیات جریان خون را به لثه ها کاهش می‌دهد و این مسئله می‌تواند باعث ایجاد بیماری‌های التهابی لثه شود. لثه‌های بیمار به دندان ها و استخوان فک آسیب می رسانند. بنابراین ایمپلنت به خوبی حمایت نخواهد شد.
  • مراجعه ی منظم به دندان پزشکی را فراموش نکنید. معاینات یک متخصص به تشخیص زودهنگام مشکلات کمک شایانی خواهد کرد.
  • از نوشیدن الکل بپرهیزید. الکل می تواند به دندان مصنوعی و یا روکش دندان (کراون) آسیب برساند.
ایمپلنت دندان چیست

روکش یا تاج دندان

تاج دندان یا کراون نوعی روکش است که تمامی سطوح دندان را می پوشاند. این پوشش از رزین، سرامیک و یا فلز ساخته شده است. همچنین روکش هایی وجود دارند که از ترکیب سرامیک و فلز ساخته شده اند. انتخاب این که جنس روکش از کدام ماده باشد، به شرایط بیمار و محل دندان دارد. مثلا استفاده از روکش فلزی برای دندان هایی که در دید هستند انتخاب عاقلانه ای نیست.

کاربرد روکش دندان چیست؟

هنگامی که دندان می پوسد، پوسیدگی ها و بافت های آسیب دیده را از دندان جدا می کنند و آن را با موادی چون کامپوزیت و یا امالگان پر می کنند. دندانی که دارای پوسیدگی عمیق باشد، به مقدار زیاد تراشیده می شود و دیواره ی آن نازک خواهد شد. بنابراین این دندان آسیب پذیر خواهد شد و نسبت به سرما و گرما به شدت تحریک پذیر می شود. روکش دندان می تواند بر روی دندان آسیب دیده قرار گیرد و از آن حمایت کند. همچنین کراون بر زیبایی دندان تاثیر می گذارد.

تاج دندان چگونه جایگذاری می شود؟

برای جایگذاری تاج دندان باید مراحل مختلفی را طی کرد. در ادامه به ذکر این مراحل می پردازیم؛

  • در ابتدا باید دندان آسیب دیده تراشیده شود تا جا برای قرار گرفتن روکش بر روی آن ایجاد شود.
  • بعد از این که دندان مورد نظر به خوبی کوچک شد و مناسب برای جایگیری روکش شد، قالبگیری از دهان و دندان ها آغاز می شود. برای این کار، ماده ای که همچون گچ است، وارد دهان می شود و فرد آن را گاز می گیرد. با گاز گرفتن آن فرم دندان ها و دندانی که قرار است روکش بر روی آن باشد، درون گچ ایجاد می شود. سپس این قالب به آزمایشگاه فرستاده می شود تا از روی آن ها روکش ساخته شود.
  • بر روی دندان تراشیده شده یک روکش موقتی قرار داده می شود.
  • وقتی روکش دائمی شما آماده شد، با شما تماس گرفته می شود و برای جای گذاری آن به دندان پزشکی مراجعه می کنید. روکش موقتی برداشته می شود و بر روی دندان چسب زده شده و روکش دائمی به آن چسبانیده می شود.
  • توسط اشعه این اتصال محکم تر می شود.
  • در مراجعات بعدی، متناسب بودن روکش مورد بررسی قرار می گیرد. در صورتی که دندان بلندتر از حد نساب بود، آن را می تراشند و متناسب فک فرد می کنند.

مراقبت های بعد از روکش دندان کدام‌اند؟

در صورتی که برای حمایت از دندانی که دیواره ی آن نازک شده است از روکش دندان استفاده کنید، باید به نکات زیر توجه کنید؛

  • از نوشیدن الکل بپرهیزید. همچنین از دهانشویه های حاوی الکل استفاده نکنید. الکل بر چسب روکش تاثیر می گذارد و بعد از مدتی باعث از بین رفتن و تغییر رنگ آن می شود.
  • از جویدن غذاهای سخت با دندان روکش شده خودداری کنید. با وجود این که روکش نسبت به شکستگی و ترک خوردن مقاومت بالایی دارد، اما ممکن است آسیب ببیند.
  • دندان روکش شده را مسواک کنید و نخ دندان بکشید. در صورتی که می خواهید دندان دارای تاج دندانی را نخ دندان بکشید، این کار را به درستی انجام دهید. نخ دندان را به پایین بکشید و سپس آن را از لای دندان ها خارج کنید، بدون این که آن را بالا بکشید.
  • از کشیدن سیگار پرهیز کنید. مصرف سیگار می تواند سبب بیماری های التهابی لثه شود.
  • در صورتی که در هنگام خواب دندان قروچه دارید، از محافظ های شبانه استفاده کنید. همچنین در روز از دندان قروچه کردن بپرهیزید. در صورت نیاز با روان پزشک مشورت کنید.
  • از شکستن آجیل ها با دندان شکسته شده خودداری کنید.
روکش دندان

فرق ایمپلنت و تاج دندانی در چیست؟

کسی که دندان خود را به طور کامل از دست داده باشد، بهتر است از ایمپلنت دندان استفاده کند. ایمپلنت می تواند جایگزین فوق العاده ای برای دندان از دست رفته باشد. اما اگر دندان وی در عین خوردگی و پوسیدگی زیاد، باز هم قابل حفظ کردن باشد، روکش بهترین انتخاب محافظت کننده برای شماست.

دندانی که اوضاع خوبی نداشته باشید و دیواره ی آن به شدت نازک باشد، با استفاده از روکش می توان عمر آن را به طرز قابل توجهی طولانی تر کرد. گاهی دندان با روکش بیشتر از ۷ سال عمر نمی کند، اما همین زمان هم با ارزش است، زیرا دندان طبیعی شما حفظ می شود. در صورتی که به هیچ عنوان نتوان دندان را حفظ کرد، کشیدن آنان تنها راه باقی‌مانده است.

هزینه‌ای که در ایمپلنت پرداخته می شود بسیار بیشتر از روکش است. از طرفی برای جایگذاری ایمپلنت، انجام جراحی ضروری است. زیرا پیچ ایمپلنت باید درون استخوان فک قرار داده شود. این در حالی است که برای جایگذاری روکش بر روی دندان تراشیده شده، روکش با چسب مخصوصی بر روی دندان نازک شده قرار داده می شود. در ایمپلنت تنها مرحله ای که یک دندان مصنوعی بر روی یک پایه می چسبد، هنگامی است که بعد از بهبودی ریشه ی ایمپلنت، پایه به آن متصل می شود و دندان مصنوعی یا کراون، بر روی آن قرار می گیرد.

ایمپلنت نیازمند استخوان فک کافی است. در صورتی که استخوان فک کافی نباشد، نمی توان از ایمپلنت استفاده کرد. مگر از طریق پیوند استخوان، فک را تقویت کرد. اما کسانی که کاندید مناسب روش روکش هستند، اصلا نیازی به پیوند استخوان و یا تقویت آن نیست. زیرا روکش تنها بر روی دندان قرار می گیرد. اگر دندان پایه ی مناسبی برای آن باشد، مسئله ی استخوان مطرح نیست.

کاربرد ایمپلنت های دندانی

سوالات متداول

شاید سوالات پرتکرار زیر ذهن شما را نیز درگیر کرده باشد؛

آیا می توان روکش را تعویض کرد؟

در صورتی که روکش دندانی شما بشکند و یا مشکل برای آن ایجاد شود، می‌توان آن را تعویض کرد. از طرفی ترمیم روکش‌های دندانی امکان پذیر است اما کاملا بستگی به شرایط دارد.

با روکش دندانی جدا شده‌ی خود چه کنیم؟

در صورتی که روکش دندان شما به هر دلیلی از روی دندان جدا شد، بلافاصله آن را در پوششی گذاشته و به دندان پزشکی مراجعه کنید. از آن جایی که دندان شما نباید بدون محافظت بماند و روکش نیز ممکن است بدون آسیب باشد و تنها از چسب خود جدا شده باشد، جایگذاری روکش بلافاصله باید صورت گیرد.

آیا ایمپلنت از روکش بهتر است؟

نمی‌توان خوبی و یا بدی این دو روش را با یک مقیاس سنجید. روکش در واقع برای دندان هایی مناسب است که یک مرحله قبل تر از ایمپلنت هستند. در صورتی که بتوان دندان را حفظ کرد، نیازی به ایمپلنت نیست و روکش می تواند پاسخگوی نیاز شما باشد. اما اگر پوسیدگی دندان از حد گذشته باشد و یا به طور کامل جدا شده باشد، باید از ایمپلنت یا روش های دیگر جایگرین کننده ی دندان های از دست رفته استفاده کنید.

برای دریافت مشاوره و دریافت سؤال بیشتر، با کلینیک تخصصی دندانپزشکی دکتر محمد نیکزاد تماس حاصل فرمایید.

۰۲۱۲۲۰۸۱۹۰۲

منبع: mayoclinic

ممکن است شما دوست داشته باشید
نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.