انواع روش های کاشت ایمپلنت دندان و انتخاب مناسب ترین روش

173

بی دندانی یکی از بدترین اتفاقاتی است که می تواند برای دهان شما بیفتد. دندان یکی از مهم ترین اعضای بدن است، از آن جایی که نقش بسزایی در زیبایی دارد و در لذت های اساسی زندگی مثل خوردن و ارتباط کلامی برقرار کردن نقش کلیدی ایفا می کند. وقتی یک فرد دندان خود را از دست می دهد، به دنبال روش های جایگزینی بی دندانی می گردد. در گذشته، معمولا یک دندان را جایگزین نمی کردند و صبر می کردند دندان های فرد به تدریج از دست برود. دندان های باقیمانده را نیز می کشیدند و از یک دست دندان کامل برای جایگزینی دندان های از دست رفته استفاده می کردند. پروتز کامل متحرک دندان روش خوبی است، اما روش هایی که اکنون برای جایگزین کردن دندان در دندان پزشکی ارائه می شوند، گوی سبقت را در همه ی زمینه ها از این روش ربوده اند.

یکی از بهترین روش هایی که برای جایگزین کردن دندان از دست رفته ی خود می توانید استفاده کنید، ایمپلنت دندان است. ایمپلنت دندان از مطمئن ترین، بادوام ترین و کاربردی ترین روش های جایگزینی دندان از دست رفته است. روش های دیگری هم همچون بریج دندان و پروتزهای دندان وجود دارند، اما بهترین در میان آن ها ایمپلنت است. چرا این روش نسبت به سایر روش ها ارجحیت دارد؟

ایمپلنت نه تنها به خوبی نقش دندان را بازی می کند و بسیار طبیعی عمل می کند، بلکه روشی مقاوم و محکم است، زیرا یک ریشه ی پیچ مانند درون استخوان دارد که آن را محکم سر جای خود نگه می دارد و سبب پایداری و موفقیت این روش می شود. از طرفی، وجود این بخش ایمپلنت درون استخوان فک، از تحلیل رفتن آن جلوگیری می کند. اما ایمپلنت در کنار خوبی های فراوانی که دارد، معایبی دارد که آن ها برخواهیم شمرد. مثلا ایمپلنت روشی گران تر از سایر روش های جایگزینی دندان از دست رفته است. یا این که ایمپلنت روشی زمان بر است و برای کسانی که می خواهند بلافاصله دندان از دست رفته ی خود را جایگزین کنند، مناسب نمی باشد.

ایمپلنت انواع مختلفی دارد و کاشت آن با تکنیک های متنوعی انجام می شود. در این مقاله به طور موشکافانه به بررسی نوع های مختلف ایمپلنت و روش های کاشت آن می پردازیم. با ما همراه باشید.

انواع مختلف ایمپلنت دندان کدامند؟

با این که تمامی ایمپلنت های دندانی دندان از دست رفته را جایگزین می کنند، اما این کار را به روش های مختلف و متنوع می توانند انجام دهند. برند ایمپلنت، تکنیک استفاده شده برای جایگذاری و کاشت آن و مواد استفاده شده می توانند در این مسئله موثر باشند. بنابراین ایمپلنت می تواند انواع مختلفی داشته باشد و این نوع ها بستگی به جنس، نحوه ی کاشت و جایگذاری آن بستگی دارد.

انواع مختلف محل جایگذاری ایمپلنت های دندانی

جایگذاری و پوزیشن ایمپلنت بستگی به شرایط فک بیمار و سلامت آن و و تمایل او بستگی دارد. بسته به این موارد، ممکن است با یکی از انواه پوزیشن های ایمپلنت مواجه شوید؛

ایمپلنت اندواستیل

ایمپلنت های اندواستیل مستقیما درون استخوان فک کاشته می شوند. این ایمپلنت ها معمولا از جنس تیتانیوم هستند و به شکل پیچ می باشند. این نوع از ایمپلنت ها از معمول ترین و پرکاربردترین انواع ایمپلنت هستند و این به دلیل آن است که از تحلیل رفتن استخوان فک بیمار پیشگیری می کنند و باعث حفظ استخوان فک می شوند. یکی از شرایطی که بیمار برای کاشت ایمپلنت اندواستیل باید دارا باشد، استخوان فک کافی و مقاوم است. بیمارانی که استخوان آن ها از قوت کافی برخوردار نباشد، باید در صورت امکان، ابتدا پیوند استخوان انجام دهند و سپس برای کاشت ایمپلنت اندواستیل اقدام کنند.

انواع ایمپلنت دندان

ایمپلنت ساب پریواستیل

ایمپلنت های ساب پریواستیل در زیر لثه قرار داده می شوند. یکی از مهم ترین و اساسی ترین تفاوت های ایمپلنت ساب پریواستیل و اندواستیل در این است که ایمپلنت ساب پریواستیل درون استخوان فک قرار نمی گیرد، بلکه در بالای آن و یا روی آن کاشته می شود. این ایمپلنت برای افرادی مناسب است که استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت اندواستیل ندارند و تمایل به انجام پیوند استخوان و یا شرایط آن را ندارند.

کدام نوع جایگذاری ایمپلنت برای بیمار مناسب است؟

این که کدام یک از انواع روش های پوزیشنینگ و جایگذاری برای بیمار مناسب است، بعد از معاینه ی بیمار توسط دندان پزشک و تشخیص شرایط استخوان او، همچنین تمایل بیمار به هر کدام از روش ها، تشخیص داده می شود.

انواع ایمپلنت بر اساس جنس ماده ی سازنده

ایمپلنت های دندانی از جنس های مختلفی ساخته می شوند. هر ماده ی سازنده مستقیما بر قیمت ایمپلنت دندان تاثیر می گذارد و ویژگی های خاص خود را داراست. بیشتر ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم و یا زیرکونیا ساخته شده اند.

ایمپلنت های تیتانیومی

تیتانیوم زمان زیادی است که به عنوان یکی از بهترین موادی که با استخوان اتصال پیدا می کند، در زانو و یا لگن جای گذاشته شده است. بنابراین با گذشت زمان آزمون خود را پس داده است و می تواند انتخاب فوق العاده ای برای ایملنت های دندانی باشد. این فلز قوی و بادوام است و در عین حال بسیار سبک است. البته توجه داشته باشید که همه نمی توانند از این فلز بهره ببرند. بیمارانی که با بیماری های خودایمنی دست و پنجه نرم می کنند و یا به تیتانیوم حساسیت دارند، نمی توانند از ایمپلنت های تیتانیومی استفاده کنند.

ایمپلنت زیرکونیا

احتمالا اسم این ماده نسبت به تیتانیوم زیاد به گوش شما نرسیده باشد. زیرکونیا کریستالی عاری از فلز است که تقریبا به تازگی برای ایمپلنت های دندانی استفاده شده است. این ایمپلنت ساختاری یک جزئی دارد و نسبت به ایمپلنت تیتانیومی که ساختاری سه جزئی دارد، به جراحی سبک تری برای جایگذاری و کاشت نیاز دارد. همچنین به هیچ عنوان در بیماران آلرژی وابسته به فلز را ایجاد نمی کند، زیرا در ساختار آن فلز وجود ندارد. از آن جایی که ایمپلنت های زیرکونیا جدیدتر هستند، شواهد زیادی دال بر مدت اثر آن ها و طول عمر آن ها وجود ندارد. در عین حال ایمپلنت های زیرکونیا نسبت به ایمپلنت های تیتانیومی از قیمت های بالاتری برخوردار هستند.

ایمپلنت زیرکونیا

برندهای مختلف ایمپلنت های دندانی

چه بیماری باشید که متقاضی کاشت ایمپلنت است و یا متخصصی که کارش کاشت و چایگذاری ایمپلنت است، می توانید نظر شخصی خود را برای انتخاب برند ایمپلنت داشته باشید. برای این که بهترین تصمیم را بگیرید و برند مناسبی را انتخاب کنید، باید تحقیق کنید و برندهای مختلف را بررسی کنید. برای این که برندها را به دقت و به طور مناسب بررسی کنید، باید فاکتورهایی را مد نظر داشته باشید. برخی از این فاکتورها را برای شما لیست کرده ایم؛

  • کمپانی تولید کننده ی این برند خاص از ایمپلنت، چند سال سابقه ی کار دارد؟
  • چه نقدهایی بر این برند ایمپلنت موجود است؟
  • دندان پزشکان و متخصصین چه پیشنهادی می دهند؟
  • چه مواد و عناصری در ساخت این ایملنت به کار رفته است؟
  • کمپانی سازنده ی این نوع از ایمپلنت از چه تکنولوژی ها و دانشی استفاده می کند؟
  • آیا FDA (سازمان غذا و دارو) این کمپانی را تایید کرده است؟

دندان پزشکان می توانند بهترین مشاور شما در حیطه ی پیدا کردن مناسب ترین و با کیفیت ترین برند باشند، زیرا انتخاب برند مناسب جزئی از کار روزانه ی آن هاست و تاثیرات برندهای مختلف را با گذر زمان در بیماران مختلف نظاره کرده اند.

انواع ایمپلنت

برای دریافت مشاوره و دریافت سؤال بیشتر، با کلینیک تخصصی دندانپزشکی دکتر محمد نیکزاد تماس حاصل فرمایید.

۰۲۱۲۲۰۸۱۹۰۲

تکنیک ها و روش های کاشت ایمپلنت کدامند؟

زمانی که ایمپلنت مناسب خود را پیدا کردید و انتخاب نمودید، وقت جایگذاری آن فرارسیده است. این که چه تکنیکی برای جایگذاری ایمپلنت شما استفاده شود، بستگی به شرایط شما و تشخیص دندان پزشک دارد.

روش سنتی جایگذاری ایمپلنت

معمولا روش سنتی جایگذاری ایمپلنت با ایمپلنت های اندواستیل سه جزئی انجام می شود. خود ایمپلنت شبیه یک پیچ است که در شبیه به ریشه ی طبیعی دندان عمل می کند. این بخش طی جراحی درون استخوان فک قرار می گیرد. معمولا برای هر دندان مصنوعی یک ایمپلنت وجود دارد. اما این نکته کاملا بستگی به تعداد دندان هایی که فرد از دست داده است، دارد. بخش میانی که اتصال دهنده ی ریشه به دندان مصنوعی است، پایه نامیده می شود. اباتمنت یا پایه به بالای ایمپلنت متصل می شود و تاج را بر روی خود نگه می دارد. تاج همان دندان مصنوعی می باشد که دیده می شود. بعد از کاشت ایمپلنت درون استخوان فک بیمار، چند هفته به بیمار وقت داده می شود تا استخوان او اطراف ایمپلنت را بگیرد و آن را در جای خود محکم نگه دارد. این روش معمولا به گذر زمان زیادی نیاز دارد. این تکنیک می تواند برای بیمارانی که تعداد کمی از دندان های خود را از دست داده اند، روشی ایده آل باشد.

روش فوری کاشت ایمپلنت

در این روش، دندان پزشک بالافاصله بعد از کاشت ایمپلنت، دندان مصنوعی را بر روی آن سوار می کند. در روش سنتی کاشت ایمپلنت معمولا نیاز به گذر زمانی قابل توجه برای بهبود استخوان و رشد آن اطراف ایمپلنت وجود دارد و سپس کراون یا تاج بر روی آن قرار داده می شود. اما در روش فوری، همان روزی که ایمپلنت کاشته می شود، کراون یا روکش دندان نیز بر روی آن قرار می گیرد. کراونی که بر روی ایمپلنت قرار می گیرد معمولا از نوع موقتی است، بعد از ساخت کراون دائمی، با تاج اصلی جایگزین خواهد شد. این روش به بیمار اجازه می دهد در یک روز ایمپلنت خود را داشته باشید و دندانش بر روی آن قرار بگیرد. کاشت فوری ایمپلنت برای کسانی مناسب است که استخوان کافی داشته باشند.

مینی ایمپلنت

مینی ایمپلنت ها به اندازه ی یک خلال دندان هستند. جایگذاری مینی ایمپلنت ها نسبت به سایر روش ها به تهاجم کمتری نیاز دارد و یک برش بسیار کوچک برای کاشت آن کافی است. معمولا از مینی ایمپلنت ها برای حمایت پروتزهای فک پایین استفاده می شود. اگر بیماری بیشتر یا تمامی دندان های خود را از دست داده باشد، می تواند از پروتز کامل دندانی استفاده کند. مینی ایمپلنت ها این امکان را برای بیمار ایجاد می کند که پروتز کامل او در جای خود ثابت بماند و حمایت بیشتری خواهد داشت. مینی ایمپلنت ها به طور طبیعی نمی توانند جای یک ایمپلنت معمولی را پر کنند و برای یک یا تعدادی دندان از دست رفته کاشته شوند، زیرا تحمل فشار جویدن برای آن ها بیش از اندازه است.

مینی ایمپلنت دندانی

همه بر روی ۴ ایمپلنت (all-on-4 implants)

این ایمپلنت ها می توانند برای بیمارانی مناسب باشند که همه یا تعداد زیادی از دندان های خود را از در فک پایین یا بالا را از دست داده باشند. این تکنیک می تواند با ۴ ایمپلنت تمامی دندان ها را در استخوان فک حمایت کند. این تکنیک، تکنیکی فوق العاده است، اما برای همه ی بیماران کاربرد ندارد. دندان پزشک باید با دقت بیمار را بررسی کند تا بسنجد که روش برای او مناسب هست یا نیست.

کدام تکنیک بهتر جوابگوی نیازهای بیمار است؟

این که کدام تکنیک برای بیمار مناسب تر است و می تواند پاسخگووی نیازهای او باشد، باید بیمار توسط دندان پزشک به خوبی بررسی شود و معاینه ها و بررسی های دقیق به عمل آید تا نتیجه گرفته شود که کدام روش می تواند بهترین اثربخشی را برای بیمار داشته باشد.

حین انجام فرایند کاشت ایمپلنت انتظار چه اتفاقاتی را داشته باشیم؟

حین انجام جراحی، انتظار اتفاقات زیر را داشته باشید؛

  1. اگر دندانی که از دست رفته است، همچنان از فک خارج نشده است، ابتدا باید آن را خارج کرد.
  2. دندان پزشک فک بیمار را بی حس می کند. برای این کار از بی حسی موضعی استفاده می کند.
  3. دندان پزشک در لثه ی بیمار یک برش ایجاد می کند و استخوان فک در معرض دید قرار می گیرد.
  4. اگر ایمپلنت از نوع اندواستیل باشد، دندان پزشک توسط یک دریل درون استخوان فک بیمار یک فضای کوچک برای جایگذاری ایمپلنت ایجاد می کند.
  5. ایمپلنت را در فضای متناسب برای کاشت ایمپلنت قرار می دهد.

پس از اطمینان از جایگیری متناسب، لثه را بخیه خواهد زد و برش را خواهد بست

منبع: hiossen

ممکن است شما دوست داشته باشید
نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.